Blog

Ditjes en datjes...

Over hoe opvoeden vandaag òòk kan!

Wanneer je publiekelijk wordt aangevallen omwille van je “opvoedingsstijl”…

Hoe kan je dan best reageren?

 

 

 

In situaties waarbij je kind een uitbarsting heeft in publiek en je hem of haar verzorgt kan het een hele extra uitdaging zijn wanneer je van de omgeving commentaar krijgt dat je je kind verwent, dat hij of zij zich zo niet hoort te gedragen, en dat je hem of haar aan het “verpesten” bent (“je zal wel zien”). Jij kent je kind en het hele verhaal achter de uitbarsting, maar de bijstaander niet. Heel snel voel je je beschaamd en in het nauw gedreven.

 

Ik ben er zeker van dat je, wanneer je kiest voor een onvoorwaardelijke opvoedingsstijl, dit al hebt meegemaakt. Ik schrijf deze blog omdat ik het laatst ook heb ervaren, met daarbij “ze zijn als dieren”. Zoals Jurgen Peeters zo mooi in vraag stelt in zijn boek “Kinderen zijn geen puppy's”: is dat nu net niet het probleem? Dat we kinderen behandelen als dieren?

 

Maar goed, hoe reageer je nu op zo'n situatie?

 

Vechten – boos worden

Vluchten – wegkwijnen of weggaan zonder nog iets te zeggen

of

Bevriezen – stilstaan en jezelf doodzwijgen

 

We schieten er zo snel in (ik toch, die dag). Maar ze kunnen een situatie al snel laten escaleren. Ons kind heeft daar geen baat bij, wij ook niet, en de bijstander ook niet.

 

Toch kan een korte “kwinkslag” een pak soelaas bieden. Een kwinkslag die je toelaat om bij jezelf te blijven en in je eigenwaarde te staan, je kind te eren én de ander te respecteren.

 

 

Zoals bijvoorbeeld:

 

“Het spijt me, ik wist niet dat we u stoorden. We zullen een ander plekje opzoeken!”

 

of

 

“Dank je om te delen hoe u dit ziet. Ik heb hier goed over nagedacht en kies ervoor om het anders te doen.”

 

“Ik ben blij dat jouw aanpak voor jou heeft gewerkt. Voor mij werkt hij niet. Daarom doe ik het toch graag anders.”

 

“Dank je voor je bezorgdheid. Ik ben een volwassen vrouw/man en kan nu zelf weer aan de slag met wat voor mij juist voelt.”

 

 

Misschien heb je er iets aan. Ik heb gemerkt dat ik het handig vind om ze “klaar te hebben” want die momenten overvallen me zo vaak. Het helpt om het hoofd koel te houden wanneer het allemaal wat veel tegelijk is.

 

Heb je nog ideeën? Voeg ze gerust toe bij de commentaren!