Blog

Ditjes en datjes...

Over hoe opvoeden vandaag òòk kan!

Wat een scheiding moeilijk maakt voor kinderen: deel 1

Een scheiding betekent een breuk. Janita Venema gebruikt een heel krachtig beeld wanneer ze schrijft dat kinderen deel uitmaken van een “huis dat op het ouderlijke fundament gebouwd is.” Een scheiding betekent dan: een fundament dat afbrokkelt.

 

 Flickr Commons, Marc Hatot

Flickr Commons, Marc Hatot

Er is volgens mij nog een reden dat scheidingen zo moeilijk zijn voor kinderen om te verteren. Soms vragen kinderen zich af: “Als ruzie - verschil misschien – de reden was dat jullie uit elkaar zijn gegaan… Hoe kan ik dan zeker weten dat ik niet op een dag aan de deur wordt gezet? Wanneer ik boos ben of wij ruzie hebben?”

 

Met andere woorden, scheiding impliceert voorwaardelijkheid. Precies daar waar kinderen onvoorwaardelijke liefde nodig hebben om te groeien. Om vol vertrouwen al hun emoties te durven uiten. Een kind mag nog zoveel onvoorwaardelijke liefde krijgen; een scheiding van de ouders brengt het element van voorwaardelijkheid in. Ja, je kan zo veel ruzie hebben dat samenleven niet meer of moeilijk gaat.

 

Kinderen bevatten niet het verschil tussen onvoorwaardelijke en voorwaardelijke relaties, op de manier waarop wij volwassenen dat doen. Zij kunnen de situatie van de scheiding daardoor te veel op zichzelf gaan betrekken en zich daardoor minder “vrij” voelen om zichzelf te uiten.

 

Wat kunnen ouders doen om kinderen te ondersteunen bij een scheiding?

Eén iets wat ouders die met een scheiding te maken krijgen sowieso kunnen doen is ervoor zorgen dat hun kind(eren) vrij hun liefde kunnen uiten naar beide ouders toe; dat ze vrij de liefde van de andere ouder mogen ontvangen. Op die manier komt de onvoorwaardelijke band tussen ouder en kind niet in het gedrang. Indien mogelijk is het extra meegenomen wanneer de ouders op een liefdevolle manier uit de relatie kunnen stappen; vrede nemen met het feit dat samenleven niet meer kan; elkaar het beste toewensen. Met andere woorden, dat er liefde is tussen de ouders ook wanneer er sprake is van een breuk.

 

Daarnaast kunnen ouders expliciet benoemen wat het verschil is tussen een relatie tussen ouders en een ouder en kind relatie. Ze kunnen benoemen dat een kind – wat er ook gebeurt, hoe boos hij ook is etc. – altijd welkom is bij de ouders. Dat de ouders er voor het kind zullen zijn, no matter what. Kinderen voelen heel veel aan en zitten vaak met een pak vragen over de dingen die dagelijks in hun omgeving gebeuren. Dit alles met hen bespreken kan hen helpen om datgene wat ze toch al voelden of bedachten in perspectief te plaatsen, zoals ook Janita Venema beschrijft in haar boek “het Fluisterkind”. Expliciet een context creëren die het kind toelaat om de scheiding op zo'n manier te kaderen dat er ruimte blijft om de onvoorwaardelijke liefde van de ouders naar het kind toe te ontvangen kan daarbij bijzonder belangrijk zijn.

 

Verder naar deel 2.

Deel 3 lezen.