Blog

Ditjes en datjes...

Over hoe opvoeden vandaag òòk kan!

De eerste dag school: hoe kinderen zich klaarmaken

Vanmorgen was het mijn dochter haar eerste dag school. Ze heeft er enorm naar uitgekeken en nu is de grote dag daar. Dat is spannend. Toen ze wakker werd vroeg ze: “Kom laat ons een spelletje spelen. Een spelletje dat ik naar school wil en niet naar school wil.” Prachtig, dacht ik, ze is iets aan het oplossen voor zichzelf: het verbinden van de zin om te gaan met de spanning die ook bij zo’n eerste dag hoort.

Ik wist dat ze “genoeg” wilde gaan om de wat riskante beslissing te nemen om als mama de “niet naar school” kant in te nemen. Dus ik begon: “ik wil niet dat je naar school gaat!”

“Ik wil wèl!” schreeuwde ze. 

Zo ging het een paar keer over en weer tot alle spanning was weggelachen. 

 Photo Flickr Commons, Julie Corsi

Photo Flickr Commons, Julie Corsi

Ongelofelijk blijf ik dat vinden, hoe kinderen in hun spel aangeven waar ze onze hulp nodig hebben om dingen te plaatsen. Zo bereidde mijn dochter zichzelf voor door aan mij te vragen of ik de juf kon zijn in haar spel. Zo kon ze op een veilige manier “oefenen” om dingen te vragen aan de juf. Zo eenvoudig als naar de WC gaan, iets willen eten of drinken. Ze liet me op die manier ook weten dat ze het vooral beangstigend vond dat er zo veel kinderen samen zouden zijn: niet gewoon 1 of 2 of 3 maar plots 15! Hier kon ik dan weer op inspelen. 

Iets anders wat we veelvuldig “oefenden” op vraag van mijn dochter is: “wat te doen als een ander kind mijn speelgoed uit mijn handen trekt?” Sindsdien merk ik dat ze veel met veel meer rust en gerustheid in de momenten waarop dit effectief gebeurt kan staan. 

Vooraf bewust mee spel beleven kan zo’n geruststellende basis zijn voor kinderen van waaruit ze de wereld kunnen gaan ontdekken. Veel speelplezier!