Blog

Ditjes en datjes...

Over hoe opvoeden vandaag òòk kan!

Interacties met je kinderen deblokkeren, hoe doe je dat?

Meer en meer ervaar ik hoe essentieel het is dat ik me bewust ben van waar ik kom wanneer ik praat met mijn dochter, of wanneer ik gewoon met haar het dagelijks leven beleef. Er zijn natuurlijk veel plaatsen van waar ik kan komen; vele energieën die ik kan beleven. In mijn eigen leven en in mijn praktijk heb ik ontdekt dat drie boven alle andere uitsteken. Deze zijn:

 Flickr Commons, Denis Mihailov

Flickr Commons, Denis Mihailov

 

* Angst

Zit onder mijn gedrag en woorden het gevoel dat er iets is “misgegaan”? Dat anderen mij zullen beoordelen? Dat ik niet goed genoeg ben? Dat mijn dochter “niet mee zal kunnen” als ze nu niet leert op het potje te gaan? Etcetera...

 

* Vermijden

Zit onder mijn gedrag en woorden het gevoel dat “ik de situatie niet aankan”? Dat ik mijn hoofd niet boven water kan houden? Heb ik de neiging om mijn kind weg te duwen wanneer ze emoties ervaart en uit? Heb ik het gevoel dat ik er zelf niet mee om kan? Heb ik de neiging om te vluchten voor wat moeilijk is onderweg?

 

* Verbinding

Kan ik met mijn kind omgaan op een manier die haar én mij vertelt: “Wij zijn ok. Het leven is ok. Wat er is – gelijk wat het is – het is ok.”

 

 

Je herkent in deze drie “energieën” misschien de 3 hechtingsstijlen: angstig, vermijdend of veilig gehecht.

 

Wat ik gaandeweg ben gaan inzien is dat Opvoeden Vanuit Verbinding eigenlijk drie cruciale leerprocessen inhoudt voor ouders. Dat gaat niet alleen over je kind accepteren zoals hij of zij is. Vaker struikelen we omdat we ergens diep vanbinnen geloven dat we zelf niet acceptabel zijn zoals we zijn. Of, we struikelen omdat we het leven zelf eigenlijk niet vertrouwen. We categoriseren een gebeurtenis als “fundamenteel fout” en gaan al onze energie investeren in het veranderen van de situatie. Dit zorgt er inderdaad voor dat we de situatie, onszelf én ons kind niet kunnen ontvangen – gewoon zoals de situatie is; gewoon zoals wie wij zijn en wie ons kind is op dat moment.

 

Wat ik gaandeweg ben gaan inzien is dat Opvoeden Vanuit Verbinding eigenlijk drie cruciale leerprocessen inhoudt voor ouders. Dat gaat niet alleen over je kind accepteren zoals hij of zij is. Vaker struikelen we omdat we ergens diep vanbinnen geloven dat we zelf niet acceptabel zijn zoals we zijn. Of, we struikelen omdat we het leven zelf eigenlijk niet vertrouwen.

 

 

Zo creëren we zelf eigenlijk de “roadblocks” waartegen we ons dan later nog extra gaan verzetten. De gevoelens die wij zelf ervaren; de gevoelens die onze kinderen ervaren – en de lichamelijke sensaties die daarmee gepaard gaan – zijn deel van een zelf-helend mechanisme, dat gewoon in onze “guts” zit. Wanneer we ons vastklampen of hevig verzetten tegen deze sensaties – we willen geen pijn voelen –, dan komen ze vast te zitten in ons lijf. De emotie blijft “hangen”. Onze relaties verlopen wat stroever; ze lopen vast.

 

 

Wat een enorme hulp kan zijn is om eens per uur een wekker te zetten en je gewoon even de volgende vraag te stellen:

 

Hoe open ben ik in dit moment?

 

Wat een enorme hulp kan zijn is om eens per uur een wekker te zetten en je gewoon even de volgende vraag te stellen:



Hoe open ben ik in dit moment?

 

Voel je je angstig of vermijdend? Verwelkom het. Dan hoef je op die emoties niet te reageren – en kan je in het moment kiezen om vanuit verbinding in het leven te staan en met je kinderen om te gaan.

 

 

Veel succes!