Blog

Ditjes en datjes...

Over hoe opvoeden vandaag òòk kan!

De emoties van je kind ontvangen: een verhaal over een krab

Aan de ingang [van een grot] zit een grote krab, zo’n grote krab heb je nog nooit gezien. Zijn kleine oogjes kijken je vriendelijk aan. Dit is de schatbewaarder. Bij deze krab kun je iets brengen. Iets waar je over nadenkt, iets waar je je zorgen over maakt, iets wat niemand anders lijkt te berijpen, het kan van alles zijn. Bij de krab is alles veilig. Hij bewaart voor je wat je maar wilt. Je kunt het altijd terug krijgen, maar je kunt het ook voor altijd bij hem achter laten. Als je boos bent, en je wilt niet langer boos zijn kun je het aan de krab geven. Als je bang bent, of ergens over in zit, of als je verdriet hebt… geef het maar aan de krab in bewaring. De krab weet altijd wat hij moet doen. Hij is rustig en onverstoorbaar. Niets is zo erg dat hij er geen raad mee weet. Bij de krab is het veilig en hij begrijpt alles.

(Uit Femmy Brug, “Meditaties voor kinderen en tieners”)

 

 Flickr Commons, by Victor

Flickr Commons, by Victor

Durf jij als ouder deze krab te zijn voor je kinderen? Kan jij je kind leiden doorheen de verwarrende wervelwind van sterke emoties? Ben jij een sterke boom waar je kind tegen kan leunen als hij droevig is, boos, bang, dolenthousiast, of het net allemaal niet meer weet? Kan hij met een rustig hart op jou steunen – je zijn bagage toevertrouwen – of voel jij je dan net ook getriggerd? Kan je bij je kind blijven wanneer hij een uitbarsting heeft of stuur je hem net naar zijn kamer?

Wanneer je bij je kind kan blijven, geef je hem de boodschap dat jij als ouder een veilige baken bent. Je kind leert gaandeweg die veilige baken te zijn voor zichzelf. Je kind leert dat hij helemaal ok is; hij leert alles accepteren wat opkomt. Hij leert mee-bewegen met de stroom van zijn innerlijke en uiterlijke leven.

 

Wat heb jij nodig om deze krab te zijn? Om je kind te ontvangen zoals hij is? Zodat hij weet dat hij veilig is?